Od 21 listopada Muzeum Narodowe w Poznaniu zaprasza zwiedzających na wyjątkową wystawę. Po raz pierwszy prezentowana jest cała kolekcja Boznańskiej, jaką posiada poznańska instytucja – szesnaście prac, w tym jeden szkic, powstałych w czasach, gdy artystka tworzyła w Monachium i Paryżu.

Przeczytaj również: Rekordowy budżet na kulturę. Poznań wkracza w 2026 rok z odważną wizją

Rok Olgi Boznańskiej. Malarstwo, które zatrzymuje spojrzenie

Twórczość Boznańskiej fascynowała krytyków i publiczność od pierwszych wystaw. Jej portrety uznawano za niezwykłe – pełne psychologicznej głębi, migotliwe, niejednoznaczne, a jednocześnie przejmująco prawdziwe.

Według dr Agnieszki Skalskiej z Muzeum Narodowego w Poznaniu sekret jej malarstwa tkwił w uważności. Boznańska malowała powoli. Obserwowała modela, rozmawiała z nim, poznawała go, a później przenosiła na płótno nie sam wygląd, lecz emocję. Krytycy pisali, że nie maluje oczu, lecz spojrzenie. Nie maluje ust, lecz cień uśmiechu. To sztuka, która wykracza poza realizm – wydobywa z portretowanego człowieka coś trudnego do nazwania, ulotnego, a jednak bardzo obecnego.

Dziś, ponad sto lat później, jej prace wciąż robią to samo – zatrzymują wzrok, zmieniają rytm kroków, wyciszają rozmowy w muzealnych salach.

Artystka, która musiała wyruszyć w świat

Olga Boznańska urodziła się w Krakowie w 1865 roku. Rysowała od dziecka. Jej matka jako pierwsza uczyła ją podstaw sztuki, jednak kiedy nadszedł czas, aby rozpocząć profesjonalną edukację, Boznańska musiała wyjechać. Akademie Sztuk Pięknych nie przyjmowały kobiet, dlatego rozwijała swoje umiejętności na prywatnych kursach i w niezależnych pracowniach.

W wieku 33 lat wyjechała do Paryża – miasta, które stało się jej domem i przestrzenią twórczej wolności. Właśnie tam jej kariera nabrała światowego rozmachu. Wzięła udział w prestiżowych wystawach, zdobywała nagrody, budowała reputację malarki, która potrafi uchwycić to, czego nie widać na pierwszy rzut oka.

Jej życie było ciche, podporządkowane sztuce. Tworzyła niemal codziennie. Mówiła, że jeśli przestałaby malować, musiałaby przestać żyć.

Zmagasz się z kontuzją bądź inną dolegliwością cielesną? Polecamy kontakt z wykwalifikowanym fizjoterapeutą, Szymonem Budnikiem. Specjalista udzieli Ci pomocy w ramach usług masaż Poznań i fizjoterapia Poznań.

Boznańska nie poznańska, ale jednak obecna w Poznaniu

Choć malarka nie miała żadnych związków z Poznaniem, to właśnie tu zgromadzono pokaźną kolekcję jej prac. Muzeum Narodowe ma ich szesnaście – wszystkie teraz prezentowane na wystawie, która potrwa do 7 grudnia.

Największą uwagę przyciąga autoportret z 1912 roku. To jedyny obraz tego rodzaju w poznańskich zbiorach – niezwykle osobisty, oszczędny, intymny. Wystawa obejmuje także prace prezentowane w Galerii Rogalińskiej, która posiada sześć dodatkowych obrazów malarki.

To pierwsza tak duża prezentacja dzieł Boznańskiej w stolicy Wielkopolski, a jednocześnie jedno z najważniejszych wydarzeń artystycznych końcówki roku.

Chcesz zadbać o stan swojego uzębienia? Dzięki usługom dentysta Poznań jest to możliwe! Sprawdź: proteza poznań, endodoncja poznań, poznań ekstrakcja zęba.

Rocznice, które skłaniają do refleksji

W 2025 roku przypada 160. rocznica urodzin Boznańskiej i 85. rocznica jej śmierci. Właśnie te daty skłoniły Sejm RP do ogłoszenia roku 2025 rokiem Olgi Boznańskiej.

Poznań odpowiada na tę decyzję artystycznym gestem – wystawą, która pozwala przeżyć spotkanie ze sztuką w sposób kameralny i pełen skupienia. To nie jest monumentalna ekspozycja. To raczej zaproszenie do spojrzenia prosto w oczy ludziom, których Boznańska malowała przed laty.

Sztuka, która inspiruje kolejne pokolenia

Wystawie w Muzeum Narodowym oraz prezentacjom w Rogalinie towarzyszyć będą wykłady, warsztaty i zajęcia edukacyjne. To okazja, aby nie tylko zobaczyć obrazy, ale też lepiej zrozumieć artystkę, jej technikę i epokę, w której tworzyła.

Rok Olgi Boznańskiej to moment, by przypomnieć sobie, jak wielką siłę mają portrety, które nie pokazują jedynie twarzy, lecz całą historię człowieka. I choć sama malarka z Poznaniem nie miała wiele wspólnego, jej obecność w tutejszych muzeach staje się dziś ważnym elementem życia kulturalnego miasta.

Zwiedzający mogą oglądać prace Boznańskiej od 21 listopada do 7 grudnia. To spotkanie z malarstwem, które nadal porusza – cicho, subtelnie, ale niezwykle intensywnie.

Artykuł Rok Olgi Boznańskiej. Poznań prezentuje niezwykłą wystawę malarki, która… nie była poznanianką pochodzi z serwisu Miasto 247.

Przeczytaj również: Borelioza w mieście. Wzrost zachorowań w Polsce i w Poznaniu

„Plaża w Pourville”. Powrót dzieła z wyjątkową historią

Obraz autorstwa Claude’a Moneta powstał w 1882 roku podczas podróży malarza po Normandii. Zafascynowany światłem, kolorem i kapryśnym nastrojem nadmorskiego krajobrazu, Monet uchwycił moment pełen ulotnego piękna. Scena przedstawia rozświetloną słońcem plażę w Pourville, gdzie niebo, morze i ziemia stapiają się ze sobą w migotliwej impresji.

To jedyne dzieło Moneta, które można zobaczyć w Polsce. Znalazło się w poznańskich zbiorach już w 1906 roku, jako jeden z najważniejszych nabytków ówczesnego muzeum. Przez niemal cały XX wiek było ozdobą kolekcji, aż do dramatycznego momentu, który na zawsze zapisał się w historii poznańskiej instytucji.

Zniknięcie, które zszokowało środowisko muzealne

W 2000 roku obraz został skradziony. Kradzież była tym bardziej zaskakująca, że dokonana w biały dzień – przez studenta malarstwa, który przez wiele miesięcy przygotowywał się do przestępstwa. Podmienił oryginał na dość nieudolną kopię, która przez krótki czas wisiała w miejscu arcydzieła. Przez długie lata nikt nie podejrzewał, kto mógł dopuścić się tego czynu.

Prawda wyszła na jaw przypadkiem. Złodziej, który przez dekadę przechowywał obraz, został zatrzymany z powodu zaległych alimentów. W trakcie czynności porównano jego odciski palców z tymi zabezpieczonymi w muzeum po kradzieży. Tak zakończyła się jedna z najbardziej spektakularnych spraw kradzieży dzieł sztuki w Polsce.

Po odzyskaniu i konserwacji „Plaża w Pourville” wróciła do zbiorów, jednak przez jakiś czas pozostawała niedostępna z powodu remontu Galerii Sztuki Europejskiej.

Nowe miejsce, ta sama magia

Teraz, na prośbę zwiedzających, którzy odczuwali brak tego wyjątkowego obrazu, dzieło ponownie pojawi się w przestrzeni dostępnej dla publiczności. Od 18 lipca będzie można je oglądać w reprezentacyjnym holu Muzeum Narodowego, tuż przy schodach prowadzących do Galerii Sztuki Polskiej.

To miejsce wybrano nieprzypadkowo – zapewnia ono nie tylko widoczność i prestiż, ale też symbolicznie podkreśla wagę powrotu dzieła do codziennego życia muzeum i jego zwiedzających.

Arcydzieło światowego impresjonizmu w sercu Wielkopolski

„Plaża w Pourville” zachwyca niezmiennie od ponad wieku. Subtelne pociągnięcia pędzla, światło rozszczepione w bryzie nadmorskiego powietrza, pastelowe barwy wybrzeża Normandii – to wszystko tworzy obraz, który nie tylko cieszy oko, ale i porusza serce.

Dla poznaniaków i odwiedzających miasto gości, powrót tego obrazu to coś więcej niż muzealne wydarzenie. To odzyskanie fragmentu historii, symbol triumfu sztuki nad zapomnieniem i złem, które na chwilę odebrało światu ten fragment piękna.

Monet, poprzez swoją impresję z Pourville, znów przemawia do wyobraźni. Jego głos, choć malarski, wciąż jest silny. A Muzeum Narodowe w Poznaniu staje się znów jego sceną.

Artykuł Arcydzieło „Plaża w Pourville” powraca do Muzeum Narodowego pochodzi z serwisu Miasto 247.